NAMAZ KILAN ADAM İLE KÖPEK Vaktiyle mescidin birine bir adam gece sabaha kadar namaz ile meşgul olmak için girmişti. Gece olup etraf kararınca mescidin önünden bir ses duyuldu. Bu adam kemal sahibi bir zatın mescide girdiğini düşündü. Gönlünden: -‘’Böyle bir yere bir adam, ancak Allah’a ibadet etmek için gelir. İyi oldu. Böylece kamil bir adam benim namazımı, ibadetimi görecek.’’ Dedi Bütün gece sabaha kadar ibadette bulundu. Bir an bile bırakmadı. Bir hayli dua etti, ağlayıp inledi. Kâh tövbe etti, kâh namaz kıldı. Kendisini adam akıllı iyi gösterdi. Tan yeri ışıyıp etraf ağarınca mescid de aydınlandı. Adam bir baktı ki mescidin bir köşesinde bir köpek yatmış uyuyor. Bu dertle canı yandı, kanı kurudu. Gönlü öyle yandı ki, içinden çıkan ahlarla dili yandı.. Ve kendi kendine dedi ki; -‘’ Edepsiz herif. Allah seni bu gece köpekle terbiye etti. Bütün gece şu köpek için ibadette bulundun. Ne olurdu bir gecede Allah için uyanık kalsaydın.’’ Ey riyakar insan! Nice köpekler var ki senden daha...
Tespih, ‘Suphanallah’ kelimesini söyleyerek Allah’ı tazim etmektir. Bu itibarla, sayı ile ibadet sözlerini tekrar amacıyla kullanılan özel bir ifadedir. Kur’an-ı Kerim’de bir kulluk vazifesi olarak ‘tespih’ sık sık hatırlatılır. Bir zikir vasıtası olan tespih; kültürümüzde ayrıca bir sanat dalı olarak karşımıza çıkar. Nadir ve güzel taşlardan veya rengi ve kokusu güzel ağaçlardan yapılmış ortası delik ufak toparlakların bir ipliğe dizilmesiyle ortaya çıkan bu sanat, özellikle Osmanlılar döneminde gelişmiş ve 19. yüzyılda doruk noktasına ulaşmıştır. Bu işle uğraşan sanatkârlar yalnız tespihleri değil, inanç dünyalarının bütün yapı ve gereçlerini sanatsal zevkleri ile bezemiş, bu sayede de sanat dünyasına fevkalade güzel, hünerli ve zevkli eserler sunmuşlardır. İslam dünyasının en güzel işçiliğe ve kaliteye sahip tespihleri bu işi yapan ustaların mahareti ile İstanbul’da yapılmıştır.
Yorumlar
Yorum Gönder